Gideon van Gameren
In zijn werk zet Gideon van Gameren onvolledige elementen in als beeldaspect waarbij hij het persoonlijke verbindt met pure schildertechnieken.
‘Mijn werk gaat over de relatie tussen familie, huis en werkplek. Er zit een soort spanning tussen werk en thuis. Wat is een werkplaats, wat is de achtertuin van je ouderlijk huis? Hoe werkt het samen? Voor mij is het normaal dat het geen afgebakende zaken zijn, maar dat alles in elkaar overloopt. Ik schilder scènes, bijvoorbeeld van mijn vader die klust aan een camper. Op een van mijn schilderijen zie je een voor mij heel vertrouwd en huiselijk tafereel: op een warme zomeravond klus ik samen met mijn vader aan een auto in de achtertuin. Die scène staat heel dicht bij mij, het is heel persoonlijk, precies hoe ik me voel. Misschien is het voor een ander niet direct goed te zien of zie je het pas als je er langer naar kijkt.’
‘Ik onderzoek hoe ik het onvoltooide in kan zetten als beeldaspect. Dat doe ik heel letterlijk, bijvoorbeeld door stukken leeg te laten, of een schetsmatige lijn te zetten. Soms zie je nog een print van het dekbed dat eronder zit, die probeer ik bewust te gebruiken. Het onvoltooide geeft een soort bevrijding en het idee van dat losse wil ik meenemen in mijn werk. Het is ook onvoltooid in de zin dat je het als het ware met je eigen ogen af moet maken. Ik heb leren luisteren naar een schilderij, naar wat het nodig heeft. Zoals het grote vlak dat afsteekt tegen de schetsen, de snelle vluchtige toets en de vloekende kleuren. Je laat het staan, kijkt ernaar, legt het niks op, drukt het er niet doorheen, maar je moet luisteren naar zo’n werk. Dan is het altijd waar en klopt het.’
‘Het is heel belangrijk voor me om met anderen te praten over elkaars werk en te luisteren naar andere interpretaties of manieren van kijken. Het geeft mij nieuwe inzichten en iets om op voort te bouwen, om verder te onderzoeken en mijn werk te ontwikkelen.’
Petra Boonstra 